Warsztaty dla rodziców - Ośrodek Regeneracja
  • 01-618 Warszawa; ul. Tucholska 12 oraz Tucholska 37 (300 m od pl. Wilsona)
  • tel. 22 280 92 00
  • czynny w godz.: 11-19.00
  • english version
  • wersja polska

Warsztaty dla rodziców

Zajęcia mają charakter warsztatowy i są ukierunkowane na wsparcie pracy dzieci i nastolatków uczestniczących w terapii grupowej lub indywidualnej.
Celem spotkań jest rozwijanie umiejętności porozumiewania się, wypracowanie metod radzenia sobie w trudnych sytuacjach, refleksja nad własną postawą wychowawczą oraz wymiana doświadczeń rodzicielskich.

Zapraszamy rodziców do aktywnego udziału w procesie pomagania dzieciom, gdyż badania naukowe, a także nasze doświadczenia, pokazują, że zaangażowanie bliskich osób w rozumienie trudności pojawiających się u dziecka zwiększa efektywność leczenia.

Uwaga!

Zależy nam, żeby w spotkaniach uczestniczyło oboje rodziców.  Jeśli z pewnych powodów jest to trudne (np. sytuacja rozwodu) jest możliwość aby rodzice uczestniczyli równolegle w dwóch różnych grupach warsztatowych.

Poniżej wypowiedź (zawarta w ankiecie ewaluacyjnej) jednego z uczestników warsztatów (zamieszczona za zgodą rodzica).

  1. Czy widzę jakąś zmianę w sobie jako rodzicu,  jeśli tak, na czym ona polega?Jestem spokojniejsza, mam do siebie większe zaufanie, różne trudne sytuacje już mnie tak nie przerażają; wiem, że jestem wystarczająco dobrą mamą, a mąż dobrym tatą; wiem, że dużo zależy od nas, ale nie wszystko; nie tylko my mamy problemy; warto szukać pomocy i warto zająć się trudnościami i słuchać innych; jestem dumna z córki i z nas jako rodziców.
  2. Czy miało znaczenie, to, że mogłem/łam uczestniczyć w warsztatach z mężem/żoną?
    Bardzo ważne było, że chodziliśmy na warsztaty wspólnie z mężem, choć początkowo miałam wątpliwości czy to się uda. Tym bardziej byłam zadowolona, że daliśmy radę i dla obojga z nas był to dobry czas; Mogłam zobaczyć bardziej na spokojnie mężowską perspektywę naszych rodzinnych relacji, szczególnie jego widzenie relacji z córką; mogłam z pewnego dystansu i bez lęku przeanalizować rodzinne sytuacje z przynajmniej dwóch punktów widzenia. Mogliśmy odnosić się do naszych doświadczeń z grupy w czasie między spotkaniami (do teraz z tego korzystamy) i byliśmy dla siebie bardziej czytelni/zrozumiali. Zwiększyło się wg mnie nasze wzajemne zaufanie w sprawach rodzicielskich i poczucie zarówno bezpieczeństwa, jak i wspólnoty w wychowaniu córki.
  3. Co było dla mnie najtrudniejsze w formie prowadzenia zajęć?
    Czasem trudny był dla mnie fakt, że akurat w naszej grupie byli rodzice młodszych dzieci i chłopców; ich doświadczenie i historie byli inne od naszych i nie była możliwa identyfikacja wprost; czasem jednak to było zaletą i pozwalało na lepszą analizę trudności (taką “chłodniejszą”); czasem trudno było mi wytrzymać pozornie niezwiązane z tematem wypowiedzi, w myślach chciałam od razu przejść do rzeczy, ale z czasem przestało mnie to drażnić i znalazłam w tym swój sens;
  4. Co najbardziej zapamiętałem? 
    Chyba po prostu ludzi, uczestniczących rodziców i scenki, w których próbowaliśmy ćwiczyć radzenie sobie z różnymi trudnymi sytuacjami z naszymi dziećmi; zapamiętałam też zapał, szczerość i otwartość w dzieleniu się uczestników swoimi przeżyciami i w sumie trudnymi doświadczeniami; przyjazny, otwarty klimat spotkań;
  5. Czym różni się uczestniczenie w warsztatach od terapii?
    W czasie warsztatów wiele się dowiedziałam o potrzebach i emocjach nastolatka, nauczyłam jak radzić sobie z tym, co dzieje się teraz w moich relacjach z córką; nie wchodziliśmy głęboko w problemy naszych rodzin i nie analizowaliśmy na forum naszych historii rodzinnych; zamiast dlaczego? było: co można zrobić?
  6. Czy zmienił się sposób w jaki postrzegam (rozwiązuję?) niektóre problemy wychowawcze ?
    Więcej rozmawiam, mniej oczekuję i oceniam; staram sie mówić o swoich uczuciach, rozmontowywać swoje niepokoje poprzez ich ujawnianie; staram sie oddawać odpowiedzialność córce za różne decyzje i odpuszczać krytykę; więcej słucham, mniej mówię; uspokoiło się;
  7. Czego mi zabrakło?
    W sumie wzięłam to, co dostałam. Było w porządku. Mam poczucie, że skorzystałam.

Aleksandra Chomicz

Jestem absolwentką wydziału psychologii na Uniwersytecie Gdańskim (specjalizacja kliniczno-wychowawcza dzieci i młodzieży). Ukończyłam studia podyplomowe z Diagnozy Klinicznej Dziecka i jego Rodziny na Uniwersytecie Warszawskim, podyplomowy kurs Arteterapii w Polskim Instytucie Ericksonowskim oraz Szkołę Psychoterapii Dzieci i Młodzieży przy Laboratorium Psychoedukacji i Ośrodku ReGeneRacja. Z uwagi na zainteresowanie pracą z osobami  straumatyzowanymi ukończyłam również roczne szkolenie I stopnia z psychotraumatologii praktycznej oraz I stopień EMDR. Pracuję na oddziale psychiatrycznym dla dzieci w Józefowie oraz w Akademickim Centrum Psychoterapii i Rozwoju przy SWPS.

Sandra Miśkiewicz-Kazimierczuk

Jestem absolwentką Wydziału Psychologii oraz Studium Pedagogicznego na Uniwersytecie SWPS. Ukończyłam 4-letnie Studium Psychoterapii Indywidualnej oraz Szkołę Trenerów Umiejętności Wychowawczych przy Laboratorium Psychoedukacji w Warszawie. Obecnie jestem słuchaczką Szkoły Psychoterapii Dzieci i Młodzieży przy Laboratorium Psychoedukacji i Ośrodku ReGeneRacja.  Doświadczenie zdobywałam między innymi: w I Klinice Psychiatrycznej Instytutu Psychiatrii i Neurologii w Oddziale Zapobiegania Nawrotom, w Mazowieckim Centrum Neuropsychiatrii na Oddziale StacjonarnymdlaDzieci i Młodzieży w Józefowie, na Oddziale Dziennym Psychiatrycznym dla Dzieci i Młodzieży w Warszawie. Od ponad dziesięciu lat dużą część mojego doświadczenia stanowi współpraca z dziećmi i ich rodzicami.

Anna Kaplińska-Struss

Jestem absolwentka filologii polskiej na Uniwersytecie Warszawskim. Studiowałam reżyserię na PWSTViT w Łodzi. Skończyłam Studium Coachingu w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej we współpracy z Laboratorium Psychoedukacji oraz Szkołę Trenerów Umiejętności Wychowawczych przy Laboratorium Psychoedukacji. Prowadziłam Warsztaty dla rodziców w oparciu o metodę Mazlish i Faber. Od 2014 jestem związana z oddziałam dziennym w Mazowieckim Centrum Neuropsychiatrii w Józefowie, gdzie prowadzę lub współprowadzę grupy rozwojowe i terapeutyczne dla dzieci i młodzieży. Jestem absolewentką Szkoły Psychoterapii Dzieci i Młodzieży. Skończyłam podyplomowy Kurs Arte-terapii w Polskim Instytucie Erickonowskim.

Barbara Żak

Jestem pedagogiem, socjoterapeutą, trenerem umiejętności społecznych. Ukończyłam Studium Systemowej Terapii Rodzin w Instytucie Psychiatrii i Neurologii w Warszawie oraz Studium Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie (przy Instytucie Psychologii Zdrowia PTP). Jestem realizatorką programu „Szkoła dla Rodziców” oraz warsztatów psychoedukacyjnych dla rodziców dzieci z ADHD. Od kilkunastu lat pracuję z młodzieżą i rodzicami, pomaga mi doświadczenie zdobyte w pracy w Młodzieżowym Ośrodku Socjoterapii „Kąt”.