Psychoterapia indywidualna
dla młodzieży

z równoległymi Spotkaniami rodzicielskimi

Psychoterapia indywidualna dla młodzieży to cykl regularnych spotkań z psychoterapeutą, które pomagają młodej osobie lepiej zrozumieć trudności, z którymi się zmaga, oraz stopniowo wprowadzać zmiany sprzyjające poprawie samopoczucia i funkcjonowania.

Równolegle z psychoterapią nastolatka odbywają się Spotkania rodzicielskie prowadzone przez innego terapeutę. Rodzice również pracują – nad lepszym rozumieniem trudności dziecka, własnych reakcji i emocji oraz nad sposobami wspierania nastolatka i zmian zachodzących w terapii.

Jak pokazują badania kliniczne, praca z rodzicami prowadzona równolegle do indywidualnej psychoterapii dziecka lub adolescenta jest od dawna uznawana za istotny i nieodłączny element terapii, od którego w dużej mierze zależy jej skuteczność.

Klauber, 1998; Rustin, 1998, 2009; Midgley & Kennedy, 2011; Novick & Novick, 2005; Szapocznik i in., 1989

Komu rekomendujemy tę formę pomocy?

Tę formę pomocy rekomendujemy młodzieży, która doświadcza między innymi:

  • obniżonego nastroju, przygnębienia lub depresji,
  • stresu, napięcia i lęków,
  • zaburzeń odżywiania lub snu,
  • trudności w nawiązywaniu i utrzymywaniu relacji,
  • żałoby i straty po śmierci bliskiej osoby,
  • kryzysów rozwojowych i kryzysu wartości,
  • poczucia pustki, braku sensu życia lub wycofania,
  • doświadczeń przemocy psychicznej lub fizycznej,
  • zachowań ryzykownych lub autoagresywnych.

Motywacją do podjęcia psychoterapii może być także chęć lepszego poznania siebie, swoich emocji i możliwości — aby w bardziej satysfakcjonujący sposób radzić sobie z wyzwaniami okresu dorastania.

Jak przebiega psychoterapia indywidualna młodzieży?

Praca terapeutyczna odbywa się w bezpiecznych, poufnych warunkach, sprzyjających budowaniu relacji opartej na zaufaniu. Proces terapii umożliwia młodej osobie:

  • lepsze rozumienie siebie i swoich emocji,
  • rozwój bardziej adekwatnych sposobów radzenia sobie z trudnościami,
  • stopniowe wprowadzanie zmian w obszarach, które powodują cierpienie,
  • zwiększenie satysfakcji z życia i poczucia sprawczości.

Sesje terapeutyczne odbywają się raz w tygodniu, o stałych porach.

Czas trwania jednej sesji wynosi 50 minut.

Długość psychoterapii zależy od rodzaju trudności i indywidualnych potrzeb pacjenta.

Konsultacja przed rozpoczęciem terapii

Psychoterapia indywidualna poprzedzona jest konsultacją wstępną — od jednego do trzech spotkań. W przypadku osób niepełnoletnich konsultacja odbywa się z udziałem rodzica lub opiekuna. Nastolatek po ukończeniu 18. roku życia może zgłosić się na terapię samodzielnie.

Podczas konsultacji terapeuta:

  • zapoznaje się ze zgłaszanymi trudnościami,
  • pomaga określić cele pracy terapeutycznej,
  • omawia przewidywany czas trwania terapii,
  • ustala zasady współpracy i sposób rozliczania.

Spotkania rodzicielskie, czyli współpraca z rodzicami w trakcie psychoterapii indywidualnej nastolatka/ki

Współpraca z rodzicami w ramach psychoterapii indywidualnej nastolatka/ki jest formą pracy klinicznej prowadzonej równolegle do terapii młodej osoby, realizowanej przez innego terapeutę. Jej celem jest wspieranie procesu psychoterapeutycznego nastolatka/ki, pogłębianie rozumienia trudności przez rodziców lub opiekunów oraz pomaganie im w radzeniu sobie z nieuniknionymi lękami i emocjami, jakie wzbudza cierpienie dziecka.

Równoległa praca z rodzicami:

  • wspiera proces psychoterapii nastolatka/ki,
  • pomaga rodzicom lepiej rozumieć emocje, zachowania i potrzeby dziecka,
  • umożliwia adekwatniejsze reagowanie w codziennych sytuacjach,
  • zmniejsza napięcie i poczucie bezradności w rodzinie,
  • sprzyja tworzeniu bezpiecznego środowiska dla zmiany i rozwoju.

Opinie